را كه در حال سجده است بياور . عقيد مىگويد : به اطاق ديگر رفتم كودكى را ديدم كه در حال سجده است و با انگشت سبابه خود بسوى آسمان اشاره كرده است ، نزد او رفتم و سلام كردم ، نماز خود را مختصر كرد و به پايان رسانيد ، به او عرض كردم : آقاى من دستور داد كه نزدش به روى ، در اين هنگام مادرش « صيقل » « 1 » دست او را گرفت و نزد حضرت آورد . وقتى كه آن كودك در حضور پدر بزرگوارش حاضر شد ديدم : رنگش درخشان و موى سرش بهم پيچيده و بين دندانهايش گشاده است ، حضرت به ايشان فرمود : يا سَيِّدَ اهْلِ بَيْتِهِ اسْقِنِى الْماء فَانِّى ذاهِبٌ الى ربّى اى سرور خاندان خود ! اين آب را به من بنوشان ، من بسوى پروردگار خود خواهم رفت . كودك ظرف را به دست گرفت و لبهاى مباركش را به دعائى حركت مىداد و آن آب را به پدر بزرگوارش نوشانيد ، سپس حضرت فرمود : مرا براى نماز آماده كن ، حضرت پدر بزگوار خود را وضو داد و آماده براى نماز كرد . آنگاه امام عليه السلام به آن كودك فرمود : پسر جانم ! مژده باد بر تو ، تو صاحب زمان هستى ، تو مهدى مىباشى ، تو حجت خدا بر زمينش هستى ، تو فرزند من و جانشين من مىباشى ، و من پدر تو هستم ، تو م ح م د بن حسن بن على بن محمد بن على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن حسين بن على بن ابيطالب عليهم السلام از نسل رسول خدا صلى الله عليه و آله مىباشى و تو آخرين فرد از امامان پاك و معصوم هستى . رسول خدا به وجود تو بشارت داده است و نام و كنيه تو را به زبان آورده و اين مطلب را پدرم از پدران معصوم خود نقل كرده‌اند ، درود خدا بر ما خاندان باد . آنگاه حضرت در همان لحظه به شهادت رسيد . « 2 »

--> ( 1 ) - بنابر نقل برخى از كتابهاى تاريخى يكى از نامهاى مادر امام زمان عليه السلام صيقل بوده است . ( 2 ) - انوار البهيه ، ص 510 .